اين كلام در جائيستكه اعتكاف واجب باشد و الّا در اعتكاف مستحبّى چنين نيست اگرچه بعضى از محرّمات موجب فساد آن مىشوند ولى در عين حال نمىتوان آنها را در حقّ معتكف واجب دانست . مؤلف گويد : امورى كه موجب فساد اعتكاف مىشود ولى ارتكابش بر معتكف حرام نيست همچون ارتماس در آب و حقنه كردن به مايعات كه اين امور اگر در روز سوّم واقع شوند اگرچه بر معتكف حرام نيستند ولى در عين حال چون مبطل و مفسد روزه هستند قهرا اعتكاف را نيز بهم مىزنند بخلاف مثل جماع كه حتّى علاوه بر افساد حرام نيز مىباشد فلذا ارتكاب اين عمل نيز بر معتكف همچون صائم موجب كفّاره است . قوله : و يحرم عليه نهارا : ضمير در [ عليه ] به معتكف راجعست . قوله : و ان فسد فى بعضها : يعنى فى بعض المفسدات . متن : ( و ليلا و نهارا الجماع ) قبلا و دبرا ، ( و شم الطيب ) ، و الرياحين على الأقوى ، لورودها معه في الأخبار و هو مختاره في الدروس ، ( و الاستمتاع بالنساء ) لمسا و تقبيلا و غيرهما ، و لكن لا يفسد به الاعتكاف على الأقوى ، بخلاف الجماع . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : و در شب و روز عمل نزديكى و مباشرت با نسوان بر معتكف جايز نيست همانطورى كه استشمام بوى خوش نيز حرام است و نيز التذاذ بردن از زنان به غير از هم‌خوابگى مشروع نمىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : جماع با زنان بطور مطلق حرام است چه در قبل و چه در دبر و نيز